Een stablecoin is een cryptotoken dat is ontworpen om een relatief stabiele waarde te behouden ten opzichte van een referentie, vaak de Amerikaanse dollar of euro.
De kwaliteit van een stablecoin hangt af van de manier waarop de koppeling wordt ondersteund. Bij reservegedekte varianten zijn samenstelling, liquiditeit en inwisselbaarheid van de reserves cruciaal. Een stabiele marktprijs betekent dus niet dat het product risicovrij is; tegenpartij- en depeg-risico blijven bestaan.
Hoe werkt het?
Stablecoins kunnen worden gedekt door reserves zoals cash en kortlopende obligaties, door crypto-onderpand of door andere mechanismen. De kwaliteit van de dekking, het recht op inwisseling en de juridische structuur verschillen sterk per uitgever.
Voorbeeld
Een dollarstablecoin streeft ernaar rond $1 te handelen. Wanneer de marktprijs afwijkt, kunnen arbitrage en inwisselmogelijkheden helpen de koppeling te herstellen.
Betekenis voor beleggers
Stablecoins worden gebruikt voor handel, betalingen, DeFi en het tijdelijk parkeren van digitale liquiditeit. De kernrisico’s zijn reservekwaliteit, tegenpartijrisico, depeg-risico en regelgeving.
Stablecoin versus banktegoed
Een banktegoed is een vordering op een bank binnen het bancaire stelsel. Een stablecoin is een token met een eigen reserve- of protocolstructuur en andere juridische risico’s.
Waar moet je op letten?
Een stabiele koers betekent niet dat het product risicovrij is. Ook een stablecoin kan zijn koppeling verliezen.
Praktische checklist
- Waaruit bestaan de reserves?
- Kunnen houders rechtstreeks en tijdig tegen pari inwisselen?
- Welke tegenpartij-, liquiditeits- en regelgevingsrisico’s bestaan?
Kort samengevat
Een stablecoin is een cryptotoken dat is ontworpen om een relatief stabiele waarde te behouden ten opzichte van een referentie, vaak de Amerikaanse dollar of euro. De waarde van het begrip zit vooral in de juiste toepassing en vergelijking met de relevante financiële cijfers of risico’s.



